[ مراحل ضعف و قوت انسان و كوتاهى عمر ] ( آيهء 54 ) اللَّهُ الَّذِى خَلَقَكُم مّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن‌م بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن‌م بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَ شَيْبَةً يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ لغت : شيبة به معنى پيرى است . تفسير : اللَّهُ الَّذِى خَلَقَكُم مّن ضَعْفٍ : خداى به حق ، آن ذاتى است كه شما را به قدرت تامهء كاملهء خود از چيزى سست و ضعيف - يعنى در ابتداى آفرينش از اصلى ضعيف و سست كه نطفه باشد يا حالت طفوليت باشد ؛ زيرا اطفال در نهايت ضعف‌اند و به هيچ چيز قادر نيستند - خلق كرد . ثُمَّ جَعَلَ . . . : سپس بعد از ناتوانى طفوليت يا نطفه ، از اوّل بلوغ تا زمان پيرى نيرو و قوّت فكرى و جسمى را قرار داد ، سپس ناتوانى و پيرى را قرارداد . خدا هر چه را مىخواهد از ضعف و قوّت و جوانى و پيرى مىآفريند ، و اوست دانا به احوال بندگان و مصالح ايشان و توانا به تغيير هيئت ايشان از اوّل انعقاد نطفه و سير مراتب تكوينيه تا آخر عمر ، و ظهور كمال و نقص و قوّت و ضعف در حالات انسانى ، همه دليل علم و قدرت خلّاق عالم و صانع بنى آدم است . حضرت صادق عليه السلام در حديثى در ردّ ابن ابى العوجاء مىفرمايد : چگونه محجوب باشد از تو ذاتى كه مىبينى قدرت او را در نفس خود با ايجاد تو و حال آن كه نبودى ، و بزرگى تو بعد از كوچكى تو ، و قوت تو بعد از ضعف تو ، و ضعف تو بعد از قوت تو ، و بيمارى تو بعد از صحّت تو ، و صحّت تو بعد از بيمارى تو ، و رضاى تو بعد از غضب تو ، و غضب تو بعد از رضاى تو ، و حزن تو بعد از فرح تو ، و فرح تو بعد از حزن تو ، و بغض تو بعد از دوستى تو ، و دوستى تو بعد از دشمنى تو ، و عزم